این بی حوصلگی همیشگی

اینکه نتونی هیچ جا آرامش داشته باشی

اینکه مدام در فکر این باشی که باید یه کار جدید انجام بدی، باید دست به کار بشی اما حتی حوصله فعالیت کردن هم نداشته باشی

اینکه بدونی روزهات شبیه هم شدند

اینکه بدونی داری وقتت رو به روزمرگی همیشگی تلف می کنی

اینکه همیشه تا وقتی همه چیز رو به راه هست ته دلت بلرزه و نتونی حتی برای لحظه ای با آرامش فکر نکنی

اینکه تمام روزت به فکر کردن بگذره اما آخرش بدونی که همه اینها بی نتیجه هست

اینا یعنی چی؟