دیروز یه اتفاق خیلی جالب افتاد. دیروز وقتی داشتم از خونه میومدم روزنامه سوار یه ماشینی شدم که راننده اش یه خانمی بود. پیش از این خانم های زیادی رو دیده بودم که با ماشین کار می کردند و به قول معروف خرج خودشون رو در میاوردند.
به هر حال اما دیروز برای من رفتار افرادی که با این خانم رو به رو می شدند خیلی جالب بود. این خانم هم مثل خیلی از همکاران هم شغل خودش پای هر عابر پیاده ای کلی بوق می زد تا اون ها رو سوار کنه و به مقصد برسونه و به هر حال خرجش رو دربیاره اما برام جالب بود که کمتر کسی سوار خودرو این خانم می شد. برام جالب بود که جدا چرا این همه مردم با بعضی از شغل هایی که خانم ها انجام می دهند مشکل دارند و براشون عجیبه؟
یه زمانی بحث اینکه خانم ها در تاکسیرانی مشغول کار بشوند مطرح شد اما واقعا به کجا رسید؟
به هیچ جا مثل همه موضوعات و برنامه های دیگه ای که برای همه زنان داشتند و به باد رفت.
بگذریم خلاصه دیروز در تمام مدتی که سوار خودرو اون خانم بودم تا به مقصدم برسم داشتم به عکس العمل های اون خانم در قبال دیگران فکر می کردم. به اینکه وقتی مقابل آقایون بوق می زد تا سوار خودرواش بشوند یه جوری بهش نگاه می کردند و بعد هم با بی اعتنایی یا پوز خندی به جای دیگه ای خیره می شدند.
جالبه همه این ها جالبه و جالب تر باز هم نگاه ملت ما به بعضی چیزهاست. هنوز اون روزی رو که چندین سال پیش با دوچرخه برادرم به خیابان های تهران رفتم و شب با عصبانیت به خونه برگشته بودم رو یادم نمیره. من عصبانی بودم از اینکه دوچرخه سوار شدن من برای همه کار عجیبی بود. برای هم جنسان خودم. برای مردها. برای پسرا. برای همه و همه و همه..........
بیشتر از همه از هم جنسان خودم دل خور بودم اینکه من رو با دست نشون می دادند و می گفتند که این چه کاریه که این دختر کرده. دوچرخه سواری که در همه جای دنیا یه امر کاملا کاملا طبیعی هست باز هم در اینجا در ایرانی که من بیشتر از جونم دوستش دارم کار عجیبی بود. به این خورده نمی گیرم که چرا من دیگه نتونستم سوار دو چرخه بشم. به این خرده می گیرم که بعضی از رفتارها و برخی از عکس العمل های مردم ما در شان یک ملتی با این همه عظمت غنی فرهنگی و تاریخی و فکری نیست.
نکته اخلاقی اول: دوچرخه سواری برای خانم ها تا اطلاع ثانوی ممنوع!
نکته اخلاقی دوم: چه معنی داره اصلا خانم ها دوچرخه سواری یا مسافر کشی کنند!!!!!!!!
نکته اخلاقی سوم: مردم ایران همین هستند و هیچ کس حالا حالا ها نمی تونه اونها رو تغییر بده.
نکته اخلاقی چهارم: اگه بخواهیم به حرف مردم زندگی کنیم که همه چیز رو باید جدی بگیریم.
نکته اخلاقی پنجم: هیچ چیز رو در زندگی جدی نگیرید.
