فریاد سکوت

ما خیلی ریزه میزه هستیم

hamegi — Wed, 23 Jul 2008 22:41:43 GMT

می دونید چرا مملکت ما آباد نمیشه چون انسان های لجنی هستیم که فرصت تنفس به دیگران نمیدیم. ما خیلی ریزه میزه هستیم. دنیامون شده خراب کردن دیگران، خب حق داریم هیچی نشیم چون لیاقت نداریم، چون یک میلیمتر جلوتر از دماغ هایمان را نمی بینیم البته به سایز این عضو شریف هم بستگی داره، فعلا تا همین جا، بقیه را بعدا می گم . . .

گاهی وقت ها

hamegi — Tue, 22 Jul 2008 21:54:49 GMT

گاهی وقت ها دوست داری حرف بزنی ولی کلمه هات مثل خاکستر آتیش میمونه، دیگه گرمی نداره . گاهی وقتها از تکرار خسته میشی. از تلاش دل میبری. به آینده شک میکنی. به هستی به بودن به امید. همه چیز از تو ذهنت تو یه لحظه میگذره . . .

گاهی وقت ها دوست داری خوب باشی ولی توی کتاب سفید زندگیت حتی معنی خوبی رو هم ننوشتن، می ترسی! چشم هات سیاهی میره، حس میکنی دنیا دور سرت میچرخه، مست شدی!

گاهی وقتها دلت میگیره میخوای فریاد بزنی ولی میدونی اگه بغضت رو بشکنی توی دنیا خوردت میکنن، تحقیرت میکنن، لهت میکنن، آخه روزگار ما روزگار قدرت و حماقته.

گاهی وقت ها...

گاهی وقت ها................

گاهی وقت ها دوست داری زندگیت اینطوری نباشه، حقیقت نباشه، عشق نباشه، سادگی نباشه، حرف زبونت حرف دلت نباشه، اصلا خدا نباشه.

گاهی وقت ها می بینی زندگیت اونی نیست که کردی و میکنی، حرفت اونی نیست که زدی و میزنی، عشقت اونی نبود که عاشقش شدی و موندی، رویات هم اونی نبود که داشتی اما دیگه وقتی واسه گاهی وقت ها نیست حالا همه وقتت انتظاره، انتظاری که تو همون کتاب سفیدت با امید همراه میشد حالا تو ذهن شلوغت به یه چیز دیگه ختم میشه . . .

ما را به خیر، شما را به سلامت

hamegi — Tue, 22 Jul 2008 14:56:18 GMT

یعنی میشه بعد از بدترین روز زندگیت و یکی از بدترین و سخت ترین شب های زندگیت دو تا اتفاق دیگه هم رخ بده و تو حالا اینجا بشینی تو غروب اولین روز مرداد ماه مزخرف و دونه دونه اشک بریزی و به خودت و زمین و زمان فحش بدی؟

اول اینکه دیگه در روزنامه اعتمادملی یقینا کار نمی کنم که هر چند با اتفاقاتی که افتاد همون بهتر که دیگه برنمی گردم. (بعدها مفصل در مورد روزنامه اعتمادملی و لطف حضرات به خودم اینجا می نویسم)

دوم اینکه با عده بسیار بسیار زیادی از دوستانم تصمیم دارم هیچ ارتباطی بعد از این نداشته باشم به خصوص با یکی از دوستان که ارزش والایی تا دیروز براش قائل بودم و فهمیدم چه اشتباهی می کردم (ما را به خیر، شما را به سلامت)

پی نوشت: حالا هی بشین و به خاطر خیلی چیزا اشک بریز دختر دیوانه . . .

رودست

hamegi — Tue, 08 Jul 2008 11:38:02 GMT

چهار دانشجو که به خودشان اعتماد کامل داشتند یک هفته قبل از امتحان پایان ترم به مسافرت رفتند و با دوستان خود درشهر دیگر حسابی به خوشگذرانی پرداختند اما وقتی به شهر خود برگشتند متوجه شدند که در مورد تاریخ امتحان اشتباه کرده اند و به جای سه شنبه، امتحان دوشنبه صبح بوده است. بنابراین تصمیم گرفتند استاد خود راپیدا کنند و علت جا ماندن از امتحان را برای او توضیح دهند.

آنها به استاد گفتند: «ما به شهر دیگری رفته بودیم که در راه برگشت لاستیک خودرومان پنچر شد و از آنجایی که زاپاس نداشتیم تا مدت زمان طولانی نتوانستیم کسی را گیر بیاوریم و از او کمک بگیریم، به همین دلیل دوشنبه دیر وقت به خانه رسیدیم.»

استاد فکری کرد و پذیرفت که آنها روز بعد بیایند و امتحان بدهند. چهار دانشجو روز بعد به دانشگاه رفتند و استاد آنها را به چهار اتاق جداگانه فرستاد و به هر یک ورقه امتحانی را داد و از آنها خواست که شروع کنند.

آنها به اولین مسأله نگاه کردند که 5 نمره داشت. سوال خیلی آسان بود و به راحتی به آن پاسخ دادند سپس ورقه را برگرداندند تا به سوال 95 امتیازی پشت ورقه پاسخ بدهند که سوال این بود، «کدام لاستیک پنچر شده بود؟»

داشتم عملکردم رو می‌سنجیدم

hamegi — Mon, 07 Jul 2008 09:25:18 GMT

پسر کوچکی وارد داروخانه شد. کارتن جوش شیرنی را به سمت تلفن هل داد. بر روی کارتن رفت تا دستش به دکمه‌های تلفن برسد و شروع کرد به گرفتن شماره‌ای هفت رقمی. مسئول داروخانه متوجه پسر بود و به مکالماتش گوش داد.

پسرک پرسید، «خانم، می‌توانم خواهش کنم کوتاه کردن چمن‌ها را به من بسپارید؟» زن پاسخ داد، «کسی هست که این کار را برایم انجام می‌دهد.»

پسرک گفت: «خانم، من این کار را نصف قیمتی که او می‌گیرد انجام خواهم داد.» زن در جوابش گفت که از کار این فرد کاملاراضی است.

پسرک بیشتر اصرار کرد و پیشنهاد داد، «خانم، من پیاده‌رو و جدول جلوی خانه را هم برایتان جارو می‌کنم، در این صورت شما در یکشنبه زیباترین چمن را در کل شهر خواهید داشت.» مجددا زن پاسخش منفی بود. پسرک در حالی که لبخندی بر لب داشت، گوشی را گذاشت. مسئول داروخانه که به صحبت های او گوش داده بود به سمتش رفت و گفت: «پسر... از رفتارت خوشم میاد. به خاطر این‌که روحیه خاص و خوبی داری دوست دارم کاری بهت بدم.» پسر جوان جواب داد، «نه ممنون، من فقط داشتم عملکردم رو می‌سنجیدم، من همون کسی هستم که برای این خانوم کار می‌کنه.»

پی نوشت: به این میگن یه متنی که یه دنیا حرف داره، اين طور نيست؟

بهترین روز

hamegi — Sun, 29 Jun 2008 13:36:18 GMT

9 تير براي من يكي از بهترين روزهاي زندگيم هست. روزي كه پا به اين دنيا گذاشتم. هر چند در اين سال ها عذاب زندگي كردن كم از مسائل فلاكت بار ديگه نيست اما با اين حال خوشحالم از اين كه به اين دنيا اومدم.

اميدوارم تا 9 تير سال بعد اون تغيير اساسي را كه دلم مي خواد پيش بياد، همين . . .

نشست فوری روزنامه نگاران در محل انجمن صنفی

hamegi — Fri, 27 Jun 2008 22:27:26 GMT

به دنبال تلاش وزارت کار و در رأس آن دولت نهم برای انحلال انجمن صنفی روزنامه نگاران امروز شنبه ساعت ۱۱صبح نشستی در محل انجمن برپا خواهد بود که جمع زیادی از روزنامه نگاران در آن شرکت خواهند کرد.

از تمامی دوستان همکار تقاضا می کنم در این نشست شرکت کنند. این نشست با حضور نمایندگان رسانه های خارجی و داخلی برگزار خواهد شد و تمامی اعضای انجمن و خبرنگاران رسانه ها می توانند در آن حضور یابند.

نشانی انجمن: بلوار کشاورز، خیابان شهید کبکانیان، کوچه هفتم، پلاک 87

پی نوشت: صدای روزنامه‌نگاران مستقل

پدر محمد حسن‌زاده از اجرای حکم قصاص پسرش خبر نداشت

hamegi — Wed, 25 Jun 2008 12:08:50 GMT

يك هفته پس از اجراي حكم محمد حسن‌زاده سخنگوي قوه قضاييه در مورد اجراي حكم اين نوجوان اعلا‌م كرده بود: <در قانون چيزي به عنوان اعدام براي افراد زير 18 سال نداريم و آن چيزي كه در قوانين براي افراد 15 تا 18 سال وجود دارد، بحث قصاص است. محمد حسن‌زاده نيز كه از سنندج به دار آويخته شد در زمان اجراي حكم بالا‌ي 18 سال بود.>

اظهارنظر جمشيدي، از آنجا كه سن محمد حسن‌زاده در زمان اجراي حكم به گفته منابع آگاه كمتر از 18 سال اعلا‌م شده بود، كنجكاوي‌ها را آنچنان برانگيخت كه تنها ديدن شناسنامه محمد مي‌توانست ابهام اين ماجرا را برطرف كند. پدر محمد حسن‌زاده كه باغي نزديك به قبر پسرش در همان روستا دارد، آن‌قدر از آنچه بر سرش آمده خسته و درمانده است كه بي‌حوصله به پاي كوهي در همان حوالي اشاره مي‌كند و مي‌گويد: <ببينيد آنجا قبر پسرم است حتي پول اينكه برايش سنگ قبر هم بخرم، ندارم. از تمام دنيا همين باغ را كه در حال حاضر در آن كار مي‌كنم، دارم. حاضر بودم اين باغ را هم بفروشم تا پسرم را اعدام نكنند اما چه مي‌شود كرد كه حتي از به دار آويخته شدن او خبر هم نداشتم.>

پدر محمد از روز به دار آويخته شدن پسرش خبر نداشت. نه پدرش و نه مادرش كه از روز دفن جسد محمد هر روز بر سر مزارش مي‌رود.

پدر محمد در اين‌باره مي‌گويد: <ما اصلا‌ خبر نداشتيم محمد را اعدام كردند. يكي دو روز پس از اينكه پسرم را به دار آويختند در ده اهالي از اينكه پسرم اعدام شده است، حرف مي‌زدند. من باور نمي‌كردم. به زندان سنندج رفتم. از آنجا كه پيش از آن هم چندين مرتبه رفته بودم و نگذاشته بودند با پسرم صحبت كنم و او را ببينم، فكر مي‌كردم آن روز هم از ديدن پسرم جلوگيري مي‌كنند اما مسوولا‌ن زندان در كمال ناباوري به من گفتند كه جنازه محمد را براي دفن تحويل بگيرم. باورم نمي‌شد. پسرم را اعدام كرده بودند بدون اينكه حتي به ما خبر بدهند. اولياي دم پرونده محمد از ماجرا خبر داشتند. در روز اجراي حكم تنها آنها براي مراسم دعوت شده بودند و پس از اجراي حكم به اهالي گفته بودند كه محمد را اعدام كردند.>

پدر محمد حسن‌زاده در مورد اينكه چرا نتوانسته بود رضايت اولياي دم را جلب كند نيز مي‌گويد: <من حاضر بودم تمام زندگيم را بفروشم. حاضر بودم زندگي خودم را بدهم تا آنها محمد را اعدام نكنند. از اهالي شنيده‌ام حالا‌ كه آنها محمد را اعدام كردند هم خودشان راضي نيستند. با چند نفر از اهالي ده صحبت كرده بودند و از اينكه محمد را اعدام كردند ابراز پشيماني كرده بودند اما چه فايده دارد. حالا‌ پسرم در خاك است. هر روز كه به باغ مي‌آيم سر خاك محمد مي‌روم. محمد تنها يك نوجوان بود كه متهم به قتل شد. من كوتاهي كردم كه بيشتر مراقبش نبودم تا مرتكب چنين گناهي نشود اما او بچه بود و نبايد به اين سرعت مجازاتش اعمال مي‌شد.> پدر محمد حسن‌زاده در مورد اينكه ماجراي درگيري پسرش با مقتول چه بوده و چطور مرتكب قتل شد، مي‌گويد: <اسم مقتول هم محمد بود. او هم سني نداشت. در زمان قتل پسر من 14 سال و 11 ماه داشت و مقتول هم 10 ساله بود. آنها بر سر مسائل مختلف كه بيشتر ماجراها ناشي از مسائل بچه‌گانه بود، با هم اختلا‌ف داشتند. در روز حادثه پسر و دخترم در باغ در حال كار بودند كه مقتول همراه يكي از دوستانش وارد باغ ما شدند. آنجا هم باز با يكديگر درگير مي‌شوند كه پسرم با يك چوب‌دستي به سر مقتول مي‌زند و مرتكب قتل او مي‌شود.>

اهالي محل هم از خانواده محمد راضي هستند. يكي از اهالي كه بسيار از اعدام محمد اظهار ناراحتي مي‌كند، مي‌گويد: خانواده حسن‌زاده بسيار آرام هستند. آنها با كسي كار ندارند. سرشان در لا‌ك خودشان است. خانواده خوبي هستند. اما از زماني كه آقاي حسن‌زاده از همسرش جدا شد، بچه‌هاي آنها بي‌تاب شدند. بر سر مسائل مختلف بهانه مي‌گرفتند. با ديگر بچه‌هاي ده نزاع مي‌كردند و بر سر هر مساله كوچكي درگيري پيش مي‌آمد. محمد از همه بيشتر ناراحتي و بي‌تابي مي‌كرد.

با به دست آمدن شناسنامه محمد حسن‌زاده حالا‌ ديگر ابهامي در كار نيست چراكه او در زمان اجراي حكمش تنها 16 سال و 11 ماه سن داشته و در زمان قتل هم 14 ساله بوده كه در نهايت هم در بيست‌ودومين روز خردادماه سال جاري به دار آويخته شد.

حالا‌ سخنگوي قوه قضاييه كه به صراحت در جلسه هفتگي خود در واكنشي به بيانيه اتحاديه اروپا اعلا‌م كرده بود، محمد حسن‌زاده در زمان اجراي حكم بالا‌ي 18 سال داشته است با ديدن برگ اول شناسنامه محمد كه حكايت از تولد او در سال 1370 دارد، چه خواهد گفت؟

پی نوشت: یادداشت دوست و همکار بسیار عزیزم محمد مصطفایی در مورد همین ماجرا را حتما بخونید.

به دادم برس

hamegi — Mon, 23 Jun 2008 21:26:22 GMT

شب آغاز هجرت تو

شب در خود شکستنم بود

شب بی رحم رفتن تو

شب از پا نشستنم بود

شب بی تو

شب بی من

شب دل مرده های تنها بود

شب رفتن

شب مرد ن

شب دل کندن من از ما بود

واسه جشن دلتنگی ما

گل گریه سبد سبد بود

با طلوع عشق من و تو

هم زمین هم ستاره بد بود

از هجرت تو شکنجه دیدم

کوچ تو اوج ریاضتم بود

چه مومنانه از خود گذشتم

کوچ من از من نهایتم بود

به دادم برس

تو ای ناجی تبار من

به دادم برس

تو ای قلب سوگوار من

سهم من جز شکستن من

تو هجوم شب زمین نیست

با پر و بال خاکی من

شوق پرواز آخرین نیست

بی تو باید دوباره بر گشت

به شب بی پناهی

سنگر وحشت من از من

مر حم زخم پیر من کو؟

واسه پیدا شدن تو آینه

جاده سبز گم شدن کو؟

بی تو باید دوباره گم شد

تو غبار تباهی

با من نیاز خاک زمین بود

تو پل به فتح ستاره بستی

اگر شکستم از تو شکستم

اگر شکستی از خود شکستی

به دادم برس

تو ای ناجی تبار من

به دادم برس

پی نوشت: به یاد غروب سومین روز تیرماه که در دفتر وکالت دو تن از اساتید و دوستان خوبم باز هم در مورد بحث ایران سپری شد.

کمک به برنامه جهانی غذا

hamegi — Mon, 23 Jun 2008 11:09:39 GMT

براي كمك به برنامه جهاني غذا و خريد محصولات WFP اينجا را كليك كنيد.